ကြှနျုပျတို့အကွောငျး

၁၉၉၈ ခုနှစ်မှာ CEO Mr.Huang ဟာ ​​အသက် ၂၅ နှစ်ပဲ ရှိသေးပြီး ကြီးမားတဲ့ milling စက်စက်ရုံတစ်ရုံမှာ အလုပ်သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စက်ဟောင်းတွေအတွက် အရောင်းဝန်ထမ်းအဖြစ်လည်း လုပ်ကိုင်ခဲ့ပါတယ်။ စက်ပြုပြင်ရေးမှာ ပြဿနာတွေအများကြီးနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ စက်အပိုပစ္စည်းတွေအားလုံးကို အကောင်းဆုံးအရည်အသွေးနဲ့ ထုတ်လုပ်ချင်တယ်လို့ သူ့စိတ်ထဲမှာ တွေးနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါမှ စက်တွေ ပျက်စီးမှုနည်းလာမှာပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီနှစ်တွေမှာ သူဟာ ဆင်းရဲခဲ့ပါတယ်။
ထို့နောက် ၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် စက်ပစ္စည်းစက်ရုံ၏ စီးပွားရေးမကောင်းမှုကြောင့် မစ္စတာဟွမ်သည် အလုပ်ပြုတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ယိုင်ထိုးနေသော်လည်း သူ၏အိပ်မက်ကို မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရုံးခန်းငယ်တစ်ခုငှားရမ်းပြီး သူ့သူငယ်ချင်းနှစ်ဦးကို စက်ပစ္စည်းဆက်စပ်ပစ္စည်းများကို ပူးပေါင်းရောင်းချရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် ဆက်စပ်ပစ္စည်းများဝယ်ယူပြီး ပြန်လည်ရောင်းချရုံသာရှိသော်လည်း ဈေးနှုန်းနှင့် အရည်အသွေးကို ထိန်းချုပ်၍မရသောကြောင့် ငွေအနည်းငယ်ရပြီးနောက် စက်ရုံငယ်တစ်ခုစတင်တည်ထောင်ပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ထုတ်လုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။
သူတို့ထင်ထားသလောက် ထုတ်လုပ်မှုက မလွယ်ကူသလို ထုတ်လုပ်မှုအတွေ့အကြုံလည်း မရှိတာကြောင့် အခက်အခဲတွေ အများကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး သူတို့ထုတ်လုပ်တဲ့ စက်အပိုပစ္စည်းတွေရဲ့ အရည်အသွေးကလည်း ညံ့ဖျင်းတာ ဒါမှမဟုတ် ရောင်းလို့မရတာတွေတောင် ရှိခဲ့ပါတယ်။ သူတို့မှာ တိုင်ကြားမှုတွေ အများကြီးရပြီး ငွေအများကြီး ဆုံးရှုံးခဲ့ရပါတယ်၊ မစ္စတာဟွမ်က အခြေအနေဆိုးရွားမှုကြောင့် အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ချင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်နှစ်တွေမှာ တရုတ်နိုင်ငံမှာ စက်ဈေးကွက်က ကြီးမားလာလိမ့်မယ်လို့ သူ ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်တာကြောင့် ဘဏ်ကနေ ချေးငွေယူပြီး နောက်ဆုံးကြိုးပမ်းမှုတွေ လုပ်ချင်ပါတယ်။ ကောင်းပြီ၊ သူ အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ်၊ နှစ် ၂၀ ကြီးထွားလာပြီးနောက်၊ အလုပ်ရုံငယ်လေးကနေ စက်ရုံကြီးတစ်ခုအထိ စတင်ခဲ့ပြီး အခုဆိုရင် စက်အပိုပစ္စည်းတွေ နယ်ပယ်မှာ နာမည်ကြီးလာပါပြီ။